Verb(l)ind

Het idee van de voorstelling ontstond mede door het festivalthema. “Ik dacht aan hoe vluchtelingen grenzen oversteken. Zij komen hier met hun bagage en beginnen met het maken van nieuwe herinneringen. Verschillende werelden komen samen.” Dönci wil met zijn voorstelling laten zien hoe mooi die eerste ontmoeting tussen verschillende mensen kan zijn. “Monique van den Abbeel, een van de spelers, is blind. Zij leeft in een haast andere wereld dan haar tegenspeler Fabio Keerssemeeckers, die niet blind is. Toch maken zij een verbinding en bewegen samen”, vertelt Dönci. Monique vult aan: “In onze bewegingen en aanrakingen zit het zoeken naar elkaar, het verkennen en de ontmoeting. Dat is soms als kinderlijk spel, dan weer met kracht en geluid. En je moet ook ruimte maken voor elkaar.”

Fotografe: Charlotte Lagro

Desolaat

De locatie van de voorstelling, midden op de Groene Loper, kwam later. “In gesprek met Musica Sacra kwamen we op deze locatie uit. De afgelopen tijd ben ik hier vaak geweest. Deze plek veranderde constant en heeft me geïnspireerd. We wisten natuurlijk vooraf niet hoe het hier tijdens Musica Sacra uit zou zien.” Bij het begin van de voorstelling klinkt het oude geluid van voorbijrazende auto’s. Dan is er stilte en lopen Monique en Fabio over de nog aan te leggen Groene Loper. De aarde schuurt onder hun voeten, een oud hectometerpaaltje staat als stille getuigen langs de kant. “Het heeft iets speciaals om hier te spelen”, zegt Fabio. “Het is nu nog desolaat en lijkt soms wel een slagveld. De plek waar twee verloren zielen elkaar vinden.”