12 november 2020

Het einde van een tijdperk: Tabakspeciaalzaak Meese stopt

“Genoeg is genoeg”, zucht Tiny Meese vanachter haar toonbank van tabakspeciaalzaak Meese aan de Voltastraat. Om haar heen bordjes met 50% korting, sommige schappen zijn al leeg. De Maastrichtse gaat stoppen in december. Niet vanwege gebrek aan klanten, het belletje van de deur rinkelt voortdurend, maar omdat Tiny (67) nu van het leven wil gaan genieten.

Een leuk winkeltje

Zo’n 25 jaar geleden zag Tiny het Te Koop-bordje in de etalage van de tabakszaak staan. “Ik had tien jaar lang een café gehad in Wyck. Toen mijn man een ongeluk kreeg en ik hem moest verzorgen, hebben we het verkocht.” Enkele jaren later overlijdt haar man en staat Tiny er alleen voor. “Ik was 39 en kennelijk is dat te jong om weduwe te zijn. Dus ik kreeg geen uitkering. Toen ik zag dat de zaak hier te koop stond, heb ik me geen seconde bedacht. Ik heb het altijd een leuk winkeltje gevonden.” Heeft ze de wijk door de jaren heen zien veranderen? “Absoluut. Door de sloop van de Electrobuurt zagen we heel wat klanten vertrekken, tijdens de werkzaamheden waren we geregeld slecht bereikbaar. Maar het wordt steeds mooier. De mix van bewoners wordt anders.”

De wijk

Inmiddels woont Tiny in Daalhof, maar daar is ze alleen om te slapen, zo zegt ze zelf. “Mijn moeder heeft op de Frankenstraat gewoond en ik ten tijde van de geboorte van mijn zoon ook zo’n tien jaar. Ik ken de wijk door en door.” En de wijk kent Tiny. Ze komen niet alleen voor postzegels, een pakketje of de krant. “Het is hier heel laagdrempelig. Als er iets gebeurt, komen mensen naar mij. Ik zit ook in de politiek en mensen weten dat ik er mee aan de slag ga.” 

Snotneus

Het is vanwege de bewoners dat Tiny met pijn in haar hart afscheid neemt. “Ik heb hier al oudere mensen huilend in de winkel gehad. Sommige klanten ken ik van kinds af aan, toen ze snoepjes kwamen kopen. Ik heb ze de snotneus afgeveegd en voor sommigen zelfs een boterhammetje gesmeerd. Zij komen nu met hun kinderen naar de winkel.” Doorlopend komen er klanten binnen. “De zaak loopt als een tierelier. Dat is niet de reden dat ik stop. Twee jaar geleden werd een goede vriend van mij ernstig ziek. Hij had zijn hele leven een café gehad, altijd maar gewerkt. Ik zei tegen hem: ‘stop er toch mee, denk aan jezelf’. Hij is inmiddels helaas overleden, maar ik heb die zin toen ook tegen mezelf gezegd. Ik werk al vanaf mijn 11e, ben doorgaans 20 uur per dag bezig en ik wil nu gaan profiteren van de tijd die ik heb. Misschien word ik eindelijk verstandig.”

Trots

Een opvolger kon Tiny helaas niet vinden. En dus wordt de tabakszaak verbouwd tot een appartement. Haar hart voor Wittevrouwenveld blijft echter kloppen. “Ik kies bewust voor sociale huur of een huurder met een beperking. Misschien dat ik ook wel een koffiemomentje in het Trefcentrum begin, waar mensen dan bij mij terecht kunnen.” Waar is ze trots op als ze terugkijkt? “Een paar jaar geleden heb ik het voor elkaar gekregen dat we hier kerstverlichting kregen. Die samenwerking met de ondernemers en de buurt was geweldig. Er was een kerstman, lekkere hapjes, muziek. En ik ben gruuts op onze pastoor. Wat hij allemaal doet voor de wijk: ongelofelijk.” 

Een zwart gat

Wat gaat de Maastrichtse straks doen als ze niet meer achter de toonbank staat? “Eerst gaan we hier natuurlijk verbouwen. En ik blijf actief in de gemeenteraad. Zo kan ik me hard blijven maken voor alles wat met Wittevrouwenveld te maken heeft, zoals de verkeersveiligheid op de Groene Loper. Ook ben ik Beschermvrouw geworden van de Maastrichtse Dienstdoende Stadsschutterij. Daar ben ik ontzettend trots op. Verder zal ik wel in een zwart gat vallen”, lacht ze. 

19 december is de laatste dag van Tabakspeciaalzaak Meese. “Hoe dichterbij die datum komt, hoe chagrijniger ik word”, geeft ze toe. “We wilden eigenlijk net zoals tijdens ons 20-jarig jubileum statafels neerzetten en een hapje en een drankje serveren. Door corona is dat allemaal onzeker. Ik hoop wel dat ik die dag de mensen allemaal even gedag kan zeggen en bedanken voor hun steun en vriendschap.” Heeft ze nog een boodschap voor de buurt? “Ja, koop lokaal. Als mensen steeds meer online gaan bestellen, verdwijnen winkeltjes zoals deze uit het straatbeeld en dat is jammer.”

 

Foto: Aron Nijs