13 november 2020

Nieuwe oud-bewoner met groene vingers zet zich in voor kruidentuin Vrijheidspark

Ze is nog niet verhuisd naar haar nieuwe appartement aan de Groene Loper, maar Loes Deppe komt al geregeld naar de kruidentuin in het Vrijheidspark. “Ik was zo geïntrigeerd door de term Groene Loper dat ik alles vanaf het begin heb gevolgd. Vroeger heb ik hier nog gespeeld en straks woon ik een paar deuren verder dan waar ik als kind heb gewoond.” 

Van Heer via Landgraaf naar de Groene Loper

Ze is geboren in Heer, maar woonde later als negenjarige met haar ouders aan de President Rooseveltlaan. “Daar waren toen – we hebben het over 1961 – nieuwe flats gebouwd.” Na heel wat omzwervingen kwam Loes in 2008 met haar partner in Landgraaf terecht in een huis met een grote tuin. “We zochten eigenlijk iets in Maastricht, maar de prijzen waren destijds enorm.” Ze genoot van de groene omgeving en haar tuin, maar die laatste werd steeds meer een ‘moetje’. “Ik ben herboriste (kruidenkundige) van huis uit, maar het vele onderhoud ging me op een gegeven moment tegenstaan.” Loes werd geprikkeld door de naam de Groene Loper en volgde de ontwikkelingen op de voet. “Ik vond het een intrigerend project en het is ongelooflijk wat ze voor elkaar hebben gekregen. Hier wilde ik wel weer wonen.”

Kerkklokken

Het stel schreef zich in voor een nieuwbouwappartement aan de Groene Loper. “Toen we hoorden dat we een van de gelukkigen waren, was ik ontzettend blij. Nu wonen we tijdelijk in Céramique, ons huis in Landgraaf was binnen een week verkocht. Hopelijk kunnen we eind dit jaar verhuizen.” Het nieuwe appartement ligt aan de President Rooseveltlaan, schuin tegenover de Lourdeskerk. Haar moeder heeft nog van de jaren zestig tot de jaren tachtig in het kerkkoor gezongen. “Als ik de klokken hoor luiden, denk ik er aan hoe zij dan vroeger altijd moest haasten om op tijd te zijn”, lacht Loes. “Grappig hoe sommige dingen als in een cirkel bij je terugkomen.”

Het ontstaan van de kruidentuin

Wat ook terugkomt zijn de groene vingers van Loes. Ze houdt namelijk de nieuwe kruidentuin in het Vrijheidspark bij. “Ik las een oproep voor vrijwilligers voor het onderhoud van een braakliggend stukje grond. Daar was ik wel in geïnteresseerd.” Een gesprek met twee leden van de Stichting Vrijheidspark en de gemeente volgde. “Het stuk was 40 bij 2 meter. Dat vond ik wel wat weinig. Toen ik hoorde van de regeltjes waar we ons aan moesten houden, zoals met name struiken planten, vond ik het niet zo uitdagend als ik gehoopt had.” Bij een bijeenkomst over de nieuwbouw werd Loes door de voorzitter van de stichting gevraagd om er toch nog een keer over na te denken. Dat heeft gewerkt. “Nelle Driessen van CNME werd betrokken bij het project. Zij weet van doorpakken.” Loes mocht een beplantingsplan maken. Ze koos vanwege de herkenbaarheid vooral voor mediterrane kruiden zoals tijm, oregano, rozemarijn en haar grote wens: een gele kornoelje. Nelle voegde nog grassoorten en kleurrijke planten toe. De gemeente was enthousiast en zorgde voor de planten. Loes en enkele vrijwilligers gingen aan de slag. En zie daar: de kruidentuin was een feit.

Kornoeljegelei en goudsbloembalsem

“Door corona konden we niet zo vaak samen tuinieren als we gehoopt hadden. De reden om dit vrijwilligerswerk te doen was voor mij ook om mensen te leren kennen. Dankzij de kruidentuin ken ik nu de leden van de Stichting en zijn er altijd mensen die een praatje komen maken als we in de tuin aan het werk zijn. Daar geniet ik van.” Terug naar de tuin. Daar is nog werk genoeg. Er worden bijvoorbeeld naambordjes gemaakt voor de verschillende planten. Als de tuin goed is aangegaan, kunnen mensen kruiden komen knippen. “We willen in de toekomst workshops geven over hoe je van goudsbloemen bijvoorbeeld balsem kunt maken. Of hoe je van de bessen van de kornoelje heerlijke gelei maakt en welke kruiden lekker zijn in de soep. Met de horeca gaan we contact zoeken om te kijken welke kruiden zij nodig hebben, zodat ze die kunnen plukken. We willen op vaste momenten in de tuin zijn, waardoor mensen weten wanneer ze bij ons terecht kunnen met vragen.” 

Helpende handen

De winter is in aantocht en de kruidentuin gaat in ruste. “In het park liggen straks allemaal bladeren van de lindebomen. Die kunnen we goed gebruiken om de meest kwetsbare planten te beschermen en ze bieden de planten voeding. Als mensen hierbij willen helpen: graag! Vrijwilligers zijn altijd welkom. Zo doe je meteen weer sociale contacten op en wie weet drinken we daarna een kopje koffie samen.” Loes betekent graag iets voor haar buurt, dat heeft ze altijd al gedaan. “Ik gaf vroeger kruidenwandelingen. Op die manier leren mensen iets over de rijkdom van de natuur om ons heen. Van paardenbloem tot brandnetel, om maar een paar bekenden te noemen.” Vanuit haar nieuwe appartement hoopt Loes straks meer te kunnen betekenen voor de buurt.  “Ik zag bij het Werkhuis al kruidenbakken staan. En misschien ontstaan er aan die kant van de Groene Loper nog meer leuke initiatieven.” Deze nieuwe oud-bewoner kan in ieder geval niet wachten om te verhuizen.