17 augustus 2020

Stadmakers

Er gebeurt veel op en rondom de Groene Loper. Er zijn talloze initiatieven, actieve buurtbewoners, bijzondere organisaties. Sommigen zijn al jaren bezig, anderen beginnen net. Ze kennen elkaar of zijn nog zoekende. De een is succesvol, de ander (nog) niet. Daarom zijn er nu zo’n 15 Stadmakers actief. Mensen met een uiteenlopende achtergrond. Buurtbewoners, vrijwilligers, professionals in de zorg, ondernemers, ambtenaren. Ze hebben allemaal één ding gemeen: ze voelen zich betrokken bij het gebied en maken zich sterk voor een prettige leefomgeving. Door mensen met elkaar in contact te brengen, door mee te denken en ze net dat ene zetje te geven. Het idee van de Stadmakers vindt zijn oorsprong in de Maatschappelijke Agenda Groene Loper 'Sporen van kanteling'. De komende tijd stellen we de Stadmakers graag aan je voor aan de hand van een thema. Deze keer: buurtinitiatieven.

‘Wat hier zo bijzonder is? De mensen natuurlijk!’

Al wandelend over de Groene Loper zie je de mooiste dingen. Sla een keertje een zijstraat in en je komt de meest bijzondere initiatieven tegen. Bewoners die ontmoetingen mogelijk maken, buren weer met elkaar in contact brengen. Vaak op een eenvoudige, maar doeltreffende manier. Hier zie je de Stadmakers pur sang. 

Je hobby als middel, contact als doel

Dwalend door die zijstraten proef je de wijk. We beginnen bij Het Werkhuis aan de President Rooseveltlaan. Op de binnenplaats staan plantenbakken, wordt gezellig koffie gedronken en druk gedebatteerd. Drijvende krachten zijn Jens en Stadmaker Esther, maar voor het verhaal van Het Werkhuis verwijzen ze direct naar de mensen die er komen. Zoals Pascal. Twee keer in de week werkt hij er als vrijwilliger. “Die ongedwongen, gemoedelijke sfeer spreekt mij aan. Alles mag, niets is verplicht.” In de gang vertelt Jens: “Dingen gebeuren hier organisch. Mensen komen, zien dat een bankje een lik verf kan gebruiken, pakken gewoon een kwast en gaan aan de gang.” In de houtwerkplaats is Rob. ‘de Maasstruiner’ noemt Jens hem. Alles wat hij aan de Maasoevers vindt, inspireert Rob. Wat is voor hem zo bijzonder aan het Werkhuis? “De mensen natuurlijk!”. Ook bij het mozaïeken zijn het niet alleen de kleine, gekleurde steentjes waar het om gaat. Elly komt voor de gezelligheid en de gesprekken. Waar ze het zoal over hebben? Gelach. “Dat blijft in het atelier.” Een deur verder is Jerry bezig met een schilderij. Het is er muisstil. “Dit is een plek waar ik mezelf kan zijn. Als je een beetje down bent, leef je hier helemaal op.” 

Meer dan een grootgrutter

De proeverij gaat verder. Nel Knapen heeft de route uitgestippeld. Zelf werkt ze bij Trajekt en is ook Stadmaker. “Ik was nieuwsgierig, ben altijd wel in voor vernieuwing en verandering. Dit is meer buiten de box. Zo krijg je weer een andere invalshoek.” We stappen binnen bij de Albert Heijn. Collega-Stadmaker en supermarktmanager Artin van Ginkel vertelt trots: “Ik denk niet alleen zakelijk. We willen ook een onderdeel zijn van de omgeving.” En dat zit in de kleine dingen. Voor de perkjes op het parkeerterrein werd geen groot hoveniersbedrijf gecontracteerd, maar een enthousiaste tuinman uit de wijk. Klussen doet het Klusteam van Joop Praster. “Samen lunchen, een bingo, het wandelclubje. Het gaat uiteindelijk om het contact. Door de Stadmakers leer ik de omgeving nog beter kennen, weten we elkaar te vinden en ontstaan samenwerkingen. Zo hebben we goed contact met de scholen in de buurt. Jongeren lopen hier stage, krijgen een contract en je ziet ze gewoon groeien.” Artin richt zich bewust op de omliggende wijken en niet op het stadscentrum. “Als je kijkt hoe mooi het hier is geworden door de Groene Loper, dat is toch prachtig. Er wordt weer geleefd en gewoond.”

Supermarktmanager Artin van Ginkel. 

De tuin van Maris Stella

In de theetuin van Maris Stella aan het Aartshertogenplein zitten Tom Schefer en Jeroen Wijckmans. Op de picknicktafel staat het servies van oma. We drinken verse muntthee uit de tuin. Tom is jongerenwerker bij Kamers met Kansen waar zo’n 10 jongeren leren om op zichzelf te wonen. “Toen we hier 11 jaar geleden kwamen, waren de omwonenden best huiverig. Inmiddels hebben ze de jongeren omarmd en brengen ze geregeld spulletjes voor ze.” Hoe komt dat? Het geheim zit misschien wel verstopt in de tuin. “Mensen kunnen hier een stukje moestuin huren voor een klein bedrag”, vertelt Jeroen. Hij laat de rijen tomatenplanten en aardbeien zien. “De enige voorwaarde is dat ze af en toe een praatje maken met de jongeren. Dat werkt ontzettend goed.” Tom vult aan: “Een jongen heeft hier zijn groene vingers ontdekt en werkt nu bij de gemeente. Zo worden ze weer onderdeel van de samenleving en kunnen ze zelfstandig gaan wonen.” Er kan ontzettend veel met de tuin, aldus Jeroen. “Harmonie St. Caecilia ‘De Gele Rijders’ heeft hier een openluchtconcert gegeven, de kinderen van het United World College hebben klusdagen bij ons, er zijn theesessies mogelijk – kijk eens wat een verschillende soorten munt hier groeien – organisaties kunnen er vergaderen.” Als Stadmaker legt Jeroen gemakkelijk contact. “Via Artin krijgen we bijvoorbeeld de afgeknipte kruidenplantjes, die hier een tweede leven krijgen. Met de tuin van 50|50 Be Green hier verderop willen we graag samenwerken.”

De deur staat open, maar soms ligt er een drempel

Het rondje door de straten aan de Groene Loper eindigt bij het Trefcentrum. Studente Janna Boreas en Wittevrouwenvelder Rob van Bogart schuiven aan tafel. “Ik woon hier via Match”, legt Janna uit. “Dat betekent dat ik me zo’n 10 uur per week inzet voor de sociale cohesie in de wijk. Zo organiseren we voor senioren een inloop waar ze terecht kunnen met vragen over hun telefoon of laptop. En een huisgenoot heeft het wekelijkse Taalcafé opgezet.” Dit doet Janna samen met Rob. “Ik ben ooit gevraagd om Annie van de Put – geen onbekende in de buurt – een paar weekjes uit te helpen. Dat is inmiddels 15 jaar geleden”, lacht hij. Hij gaat geregeld bij buurtbewoners langs die slecht ter been zijn om ze te helpen. In de afgelopen jaren merkt Janna vooral een verandering bij zichzelf: “Door Match heb ik mijn wijk leren kennen en voel ik me verantwoordelijk. Als Stadmaker wil ik de studentenblik toevoegen. Ik ben jong en hamer vanuit mijn studieachtergrond constant op inclusie: zorgen dat iedereen kan meedoen.” Hoe is het daarmee gesteld in de wijk? Janna: “Ik denk dat genoeg mensen wel een mening hebben over hun leefomgeving, maar wellicht niet weten hoe ze die moeten laten horen. Of ze denken dat niemand daarop zit te wachten. De deuren staan hier open, maar het is niet altijd gemakkelijk om over de drempel te stappen. Maar mensen willen altijd gezien en gehoord worden. Ik vind het belangrijk om hen te ‘empoweren’. Hen te versterken, zodat ze ook kunnen meepraten.” Hoe zien de twee de buurt over tien jaar? Janna: “Ik hoop dat de nieuwe bewoners aan de Groene Loper goed integreren met de mensen hier. Dat er een connectie komt tussen de verschillende wijken.” En Rob? “Ik ging eigenlijk altijd al naar Wyckerpoort of Heugemerveld. Wat mij betreft mag het zo blijven.” Zo kijkt iedereen op een andere manier naar het gebied rondom de Groene Loper. De Stadmakers hebben in ieder geval allemaal hun blik op de bewoners gericht.

Meer weten over de Stadmakers? Neem dan contact op met coördinator Stadmakers Arthur Jansen via ajadvies@cuci.nl of 06-51235914. 

 

Lees de andere portretten in deze serie:

 

Foto: Aron Nijs