21 juli 2021

Toch een Groene Loper Run met een wel heel bijzonder doel

De Groene Loper Run is sinds begin 2020 herhaaldelijk uitgesteld door corona, maar sportieveling Joost Kuppens liet zich niet uit het veld slaan. Afgelopen april liep hij alsnog de marathonafstand. En niet zomaar: speciaal voor het zoontje van vrienden haalde hij geld op. Een bijzonder gebaar, een bijzondere route. 

De omgeving ontdekken op hardloopschoenen

Op weg van zijn geboortestreek Brabant naar de Ardennen stond de jonge Joost geregeld vast in het verkeer op de A2 in Maastricht. Jaren later verhuist hij voor de liefde naar Scharn en ontdekt het nieuwe stukje stad rondom de Groene Loper op zijn hardloopschoenen. “Door corona lag mijn werk als rugbycoach stil. Om mijn nieuwe omgeving te leren kennen, ging ik hardlopen.” Hij rent geregeld richting Vaeshartelt en Borgharen of de andere kant op via de Kennedybrug naar Sint Pieter. 

Voor James

Joost verkent steeds meer straatjes en zonder dat hij het doorheeft worden de afstanden steeds langer. “Toen ontstond het idee van een marathon en ging ik kijken wat er in de buurt mogelijk was. De Groene Loper Run was echt nét verzet en ik heb nog getwijfeld of ik zo lang zou wachten.” De sportfanaat in hem blijft echter trainen en een collega attendeert hem op het lopen voor een goed doel. “Het zoontje van vrienden van ons, James had een te lage spierspanning. Hierdoor kon hij niet zelfstandig rechtop zitten en een bakfiets met aangepast zitje was welkom.” Het goede doel is gevonden. Joyce, de vrouw van Joost, zet een crowdfunding op en deelt geregeld foto’s van zijn trainingen. 

Niet langer wachten

Inmiddels is er €7000,- opgehaald. Maar de Groene Loper Run wordt telkens helaas afgelast. Tegelijkertijd wordt Joost geplaagd door blessures. “Ik besluit rust te nemen, maar als ik in het najaar met mijn zoontje bij Restobar MAMA zit en groepjes mensen zie hardlopen, begint het toch te kriebelen.” De geplande Groene Loper Run op tweede paasdag gaat op het laatste moment niet door, maar hij wil zijn marathon niet langer uitstellen. “Ik had nog steeds last van blessures en op de dag zelf regende en hagelde het.” 

Vlaai en een medaille

Maar Joost trekt toch zijn hardloopschoenen aan. Voor James. En voor alle vrienden en familieleden die langs de route staan om hem aan te moedigen. “Joyce stond halverwege voor de nodige paracetamol en de laatste tien kilometer rende mijn broer mee.” Bossche carnavalsmuziek maakt het feest compleet. Bij de finish krijgt Joost een goed stuk vlaai van Talentino en zijn welverdiende medaille. Geen officiële Groene Loper Run medaille, maar wel een waar hij heel trots op is.

Dankzij zijn sportieve prestatie kan James nu heerlijk bij zijn ouders in de bakfiets zitten. Na het rennen van de marathon is James gediagnosticeerd met de spierziekte SMA. Het resterende bedrag wat Joost heeft ingezameld wordt gebruikt om diverse aanpassingen in het huis mogelijk te maken.

Op 14 november doet Joost mee aan de Groene Loper Run. Zo kan hij alsnog zijn welverdiende officiële medaille in ontvangst nemen.

 

Fotografie: Aron Nijs