9 september 2020

Villa Kanjel: familiehotel, speeltuin en een plek vol herinneringen

Er wordt al enkele jaren flink gewerkt in Villa Kanjel aan de Meerssenerweg. “Het is nog steeds under construction”, lacht Danielle Arends, sinds 11 maart 2019 - samen met haar man Gerard van Rijn - trotse eigenaar van de villa die bij sommigen beter bekend staat als Dr. Poelsoord. Werkmannen lopen af en aan. Een voorzichtig zonnetje breekt door en schijnt op de speeltuin. De buitenbistro is wel al geopend.

Kamperen in je eigen huis

De villa wordt straks een familiehotel met 16 kamers en een restaurant. In het koetshuis komen twee gastverblijven en woont het gezin zelf. “Het is nu nog een beetje kamperen. Sinds de opening van de bistro is het ontzettend druk en zijn we nog niet echt toegekomen aan het opknappen van ons eigen huis.” Over het terras vertelt ze: “Als ouder is het fijn als je een beetje zicht hebt op je kinderen in de speeltuin. Daarom hebben we hier een buitenbistro gemaakt.” Deze is nog tot 1 november open. Daarna sluiten de deuren vanwege het weer. 

Foto: Joep Pohlen (Polka Design)

Droom

Hoe is het plan voor een hotel in Villa Kanjel ontstaan? “Ik heb vroeger in de horeca gewerkt. Toen dacht ik altijd dat ik het wel weer zou pakken als ik iets voor mezelf kon beginnen.” Na wat omzwervingen – ontwikkelingswerk, een baan als adviseur in het Sociaal Domein – ontwikkelde Danielle een zorgconcept. “Ik wilde graag een leerwerkbedrijf beginnen voor mensen met afstand tot de arbeidsmarkt. Ik had al een pand gevonden in Heerlen, maar op een dag ging alles mis. Er zat asbest in het gebouw, degene die ons inhoudelijk altijd had gesteund veranderde van baan. En precies op die dag kregen we bericht dat we de aanbesteding van de villa hadden gewonnen. Het had zo moeten zijn, maar wat een rare dag.”

Van A naar B

Haar ideeën over kansen creëren voor mensen toepassen in de horeca was Danielle’s plan B. Inmiddels is het plan A geworden. “Zodra we het hier hebben opgebouwd, willen we ruimte geven aan mensen voor wie een baan vinden niet vanzelfsprekend is. Dat kan in de bediening, maar ook in het groenonderhoud of de housekeeping. Ik vind het belangrijk dat mensen het gevoel hebben dat ze erbij horen, dat hun werk ertoe doet. Dus ze krijgen allemaal een contract, groeimogelijkheden en bovenal waardering.” 

Familiehotel in rijksmonument

Waarom een familiehotel? “De kamers zijn ruim. Ik heb zelf drie kinderen en vaak genoeg ervaren tijdens stedentripjes dat we twee aparte kamers moesten boeken. Met tieners gaat dat wel, maar niet als ze nog klein zijn. ’s Avonds kunnen gezinnen hier nog lekker zitten, de kinderen kunnen spelen. Dat gaat in een stadshotel niet.” Er moeten wel flink nog wat hobbels worden genomen in de vorm van vergunningen. “Het is een rijksmonument dus je moet aan ontzettend veel eisen voldoen. Zelfs voor de restauratie van de zes bruggen over de kanjel hebben we vergunningen nodig. Ze zijn sinds 1880 niet meer onderhouden en grote stukken ontbreken gewoon. In het najaar gaan we met het park aan de slag en herstellen we de wandelpaden.”

Herinneringen

Tot die tijd is de buitenbistro geopend. Op het terras worden geregeld herinneringen opgehaald. Mensen die er in de jaren ’50 gewerkt hebben of geboren zijn. “Binnenkort komt iemand zijn 72e verjaardag vieren. Hij is geboren in de Villa. Bij wijze van uitzondering mag hij binnen alvast even een kijkje nemen.” Via Mondriaan kreeg Danielle beeldmateriaal van de ijzeren kraambedjes van weleer. Dankzij alle historische onderzoeken die ze voor de vergunningen hebben laten uitvoeren, zou ze wel een boek kunnen schrijven over de villa. Voorlopig heeft ze haar handen vol aan de verbouwing en de bistro. “Dat boek schrijf ik wel na mijn pensioen. Maar ondanks al het werk, heb ik altijd een vakantiegevoel. Het is hier fantastisch wonen.”

Foto: Erwin de Bruin

Oma in de kabelbaan

Op het terrein van 5,8 hectare staat een houten speeltuin. Haar drie zonen hebben meegedacht over het ontwerp. “Ze zijn weliswaar al 11, 13 en 14, maar hadden echt bijzondere ideeën. Een klimtoren, zes schommels waar ze zelf ’s avonds chillen met hun vrienden, een kabelbaan. De speeltuinbouwer heeft echt goed naar ze geluisterd.” Er staat ook een waterpomp en bij hevige regenval ontstaat een vennetje in het grasveld. “Laatst een ventje er middenin, met zijn laarsjes, geweldig! Ja, je moet er wel vanuit gaan dat je kinderen vies worden als ze hier komen spelen. En laatst ging zelfs een oma van 74 in de kabelbaan.” 

Via de Groene Loper 

De ligging is perfect, aldus Danielle. “Veel mensen komen via de Groene Loper even langs. Het is een fijne en veilige route. We dachten te weinig parkeerplek te hebben, maar de meeste mensen komen op de fiets. De buren zijn ook erg blij met onze komst. Sommigen zie ik hier wel 2, 3 keer per week een kopje koffie drinken. Er is weer leven aan deze kant van de stad.” En de naam? “Die blijft Villa Kanjel. Dr. Poelsoord klinkt niet zo gezellig, vind ik. En Villa Kanjel doet toch denken aan het huis van Pipi Langkous.” Een plek waar kinderen - én hun ouders en grootouders - zich prettig voelen.