22 september 2020

Van wie is de Groene Loper?

#11 Oud en nieuw in 100 jaar

 

Aan de oostkant van het station verrezen in 1917 106 woningen in Amsterdamse stijl. Een aantal raadsleden van onze stad vonden dat er te weinig woningen in Maastricht waren om ambtenaren fatsoenlijk onderdak te bieden en dus werd gezocht naar een geschikte plek om aan deze wens te voldoen. Na nog een aantal andere plekken bekeken te hebben werd gekozen voor de huidige plaats. 
Het ontwerp was schitterend voor die tijd. Huizen met torentjes, voor- en achtertuin, balkons en grote raampartijen voor veel lichtinval. Een architectonische trouvaille. Niets standaard en heel gedifferentieerd.

In november 1973 werd ik huurder van een dergelijke woning en heb de ontwikkelingen in de directe omgeving van kortbij meegemaakt. De meest bijzondere verandering was het bouwen en 25 jaar later weer afbreken van het KPNgebouw aan de Noormannensingel. Het toenmalige PTT personeel hunkerde meer dan 25 jaar naar nieuwbouw en zat verdeeld door de stad in meer dan 20 dependances. In 1980 was het dan eindelijk zover en opende minister Nelie Kroes (toen nog Smit-Kroes) het gebouw. 25 jaar later rest een diepe kuil en nog niet in daad om gezette plannen.

Ook de kleuterschool van Wyckerveld verdween. Aan de Professor Mullerstraat stonden de “Sterre der Zee” meisjesschool en de “Don Bosco” jongensschool. Al het oude verdween en de “Lètterdoes” en woningen kwamen er voor in de plaats. De sloophamer trof ook de flatgebouwen langs de A2. De vijftiger en zestiger jaren maakten plaats voor de 21 eeuw.

Nu is weer een verandering in Wyckerveld op til. Na de bouw van de tunnel worden de nieuwe woningencomplexen langs de Groene Loper gerealiseerd. Dat is het moment om u uit te nodigen om eens een kijkje te gaan nemen en over de Groene Loper te flaneren.

Nieuwe woningen langs de Groene Loper

De contouren van de nieuwe woningen zijn duidelijk zichtbaar.

Wat het eerst opvalt is de verscheidenheid aan woningen en dat geeft een prettig gevoel. Ik zou bijna willen zeggen “l’histoire se répète”. Wat 100 jaar geleden in Wyckerveld zich voltrok, gebeurt nu weer. Langs de Groene Loper komt geen eenheidsworst te staan. Qua raampartij, qua hoogte, qua dakconstructie, alles wordt anders. Voor de kijker is dit een plezierige bijkomstigheid tussen alle die bomen die de Groene Loper omzomen.

Geen eenheidsworst aan de Groene Loper.

Het idee rond de Groene Loper was ook het plan om het groene lint dat door de buurt loopt te verbinden met de omliggende straten en pleinen. Een eerste aanzet is gedaan door de Professor Cobbenhagenstraat. Op een klein stukje van deze straat komt een variatie aan woningen met schuin dak, plat dak, appartement en grond gebonden verscholen achter een rijtje bomen. Ik ben er blij mee.

Wat zien ze hei noe aon ’t bouwe?

Naast de Lourdeskerk van het Witte Vrouwenveld verrijst weer een ander soort wooncomplex. Mijn vrouw en ik hebben staan puzzelen en we kwamen er niet uit. Wat wordt hier in godsnaam gebouwd. Splitlevel, geen trap naar boven? Het videofilmpje op de website van de Groene Loper bracht enige verlichting in ons zoeken naar “Wat zien ze hei noe aon ’t bouwe want de väörkant is lieger es d’n achterkant!”.
De Groene Loper blijft voor verrassingen zorgen en dat vinden wij een goede zaak. De Groene Loper wordt steeds meer “the place to be” en daardoor durf ik te stellen: de Groene Loper is van mij, van jou, van ons allemaal.

 

Jan Janssen

Foto's: Aron Nijs