29 april 2020

Van wie is de Groene Loper?

#6 Zonder de Geis gaat het niet


Govert Derix ging voor zijn volgende bijdrage voor de serie Van wie is de Groene Loper? als toerist in eigen stad op pad. In de Frankenstraat voelde hij een bijzondere vibe. "Alsof ik door de hipste straat van Maastricht liep. Ook al is veel gesloten, zoals het hoort." 

Ironie. Samen met Maastricht Marketing en een bataljon betrokken burgers kwam ik tot een 'Brief aan Maastricht' die we op 7 april in samenspraak met Toneelgroep Maastricht in de Janskerk zouden presenteren. Met als hamvraag hoe we de Mestreechter Geis kunnen behouden. Van overtoerisme is in onze mooie stad nog geen sprake. Maar wie naar Amsterdam, Venetië en dat selfiedorpje in de Alpen kijkt, weet dat het snel kan gaan. Zo snel dat het je stad ontzielt. En, zoals het in een ingezonden brief in deze krant heette: 'Als de Mestreechter Geis eenmaal is vertrokken, komt ie niet meer terug.'

Nadenken over zulke kwesties is dus wijs. Een gewaarschuwde stad telt voor minstens twee. Toen kwam corona. Alleen al de gedáchte aan teveel toeristen (wie bepaalt dat trouwens?) lijkt nu op vloeken in een (lege) kerk.

Duurzaam uit de crisis

Maar toch even. De brief was/is ook een pleidooi om mensen kennis te laten maken met andere gezichten van de stad. Dus niet alleen het centrum. Maar bijvoorbeeld ook het Sphinxkwartier, Tapijn, de Groene Loper. En we opperen om als bewoner je eigen stad eens te beleven door de ogen van een toerist. Hoed diep over je ogen incognito flaneren.

Precies dat schoot door me heen toen ik na weken lockdown heel voorzichtig door de Frankenstraat schuifelde. Alsof ik de straat door nieuwe ogen zag. Ondanks (en misschien ook een beetje dankzij) de anderhalve meter. De mix van winkeltjes, eigenzinnige eetgelegenheden, horeca en creatieve hotspots zoals de Kunstketel en Het Brede Spoor is me vertrouwd. Maar de vibe was anders. Alsof ik door de hipste straat van Maastricht liep. Ook al is veel gesloten, zoals het hoort. Wie in de buurt een oog op een nieuwe woning heeft laten vallen, heeft het goed bekeken. En andersom: zaken die nu worstelen met corona, zie ik na de lockdown een groeispurt maken.

Halfweegs bijvoorbeeld ligt een store met een bazaarachtig concept rondom zeldzame LP's, hebbedingetjes, een prikkelende expo van kunstenaar Han Ramaekers, de nieuwste Charlie Hebdo én goeie take-awaykoffie. Toen ik na een voorzichtige zigzag buitenstond wist ik zeker: de Mestreechter Geis heeft vele gezichten. Eentje daarvan is hard bezig ons straks te verrassen op en rondom de Groene Loper.

De Frankenstraat, een straat met een bijzondere vibe, zij het nu met veel gesloten deuren. Fotograaf: Aron Nijs

Het rapport 'Duurzaam uit de Coronacrisis' van de Zuid-Limburgse toerismeorganisaties steekt in op meer toeristen uit eigen land. Laten we daar toerisme in eigen stad aan toevoegen. Ook als oefening voor een 'spreidingsbeleid' waaraan we straks hopelijk weer volop behoefte hebben. En mét goedkeuring van de Mestreechter Geis. Zonder die gaat het niet.