22 oktober 2020

Van wie is de Groene Loper?

#12 Wat zijn we rijk als je verder kijkt

 


Ik ben niet zo’n fietser, laat ik daar maar meteen dit verhaal mee beginnen. Ik loop liever. Ik ben echter nog niet zo lang geleden in het bezit gekomen van een elektrische fiets door mijn “oude” peddelaar om te ruilen voor een gemotoriseerd exemplaar. Aangezien mijn eega ook een elektrisch exemplaar heeft gingen we samen de Groene Loper verkennen op de fiets. Haar idee!

Samen fietsten we vanaf de Lourdeskerk in noordelijke richting in een niet al te snel tempo omdat we ons hadden voorgenomen om de omgeving eens goed te verkennen.

Wat het eerst opviel was de “oude” flat die de sloopmachines net ontlopen was. Het is een juweeltje geworden, zeker voor de bewoners die de benedenste verdieping hebben betrokken en nu kunnen genieten van een heus terras aan de Groene Loper.

Via de Paardentunnel kom je dan in een hele andere wereld, parkachtig. De vijvers geven aan de stad een rijk gevoel. Water heeft altijd iets rijks. Kijk maar eens naar een steden zoals Parijs en Rome waar je tal van fonteinen aantreft. Water heeft iets rustgevends en trekt altijd mensen aan. Ook deze vijvers hebben iets aantrekkelijks, zeker als er eenden en watervogels te vinden zijn. In deze coronatijd is de omgeving van de vijvers een uitkomst, frisse en open lucht en je kunt er voldoende afstand houden.


Een pareltje in dit gebied is het kasteeltje. Het Geusselt kasteel ligt er prachtig bij en geeft aan dit stuk Groene Loper extra cachet, iets koninklijks.

Samen fietsten we verder. In mijn hoofd klonk het lied “hoe sterk is de eenzame fietser” van Boudewijn de Groot. Een klim stond er aan te komen want het fiets-/voetpad over de A2 doemde voor mij op. Mijn vrouw vond het een peulenschilletje. Tja, wat wil je ook als je keuze hebt uit 6 mogelijkheden, tot en met sportief+, om elektrisch boven te geraken tegen slechts 3 mogelijkheden. Maar ja, verschil moet er zijn.

Met een zuchtje wind in de rug bereikte ik de Meerssenerweg. Aan deze statige weg ligt sinds 1860 Villa Kanjel, genoemd naar de beek de Kanjel die via Limmel en Borgharen haar weg naar de Maas vindt. Wat een rijk begin van de Groene Loper en wat een mooie overgang naar Buitengoed Geul en Maas. Majestueus ligt dit voormalige hotel van de familie Regout in een prachtig landschap en wat fijn dat er weer een hotelfunctie aan toe wordt gevoegd.

De nieuw aangelegde speeltuin roept het liedje “en dan gaan we naar de speeltuin” bij je op. Vaders, moeders, opa’s en oma’s strijken neer op het terras en de kinderen ravotten in de prachtige houten speeltuin. Een mooier begin van de Groene Loper kun je je niet voorstellen.

Terugfietsen met een heerlijk bruin biertje in de benen was elektrisch niet al te erg. Je wilt uiteindelijk niet mietje genoemd worden. Trots en met een rijk gevoel, rijk met zo’n mooie Groene Loper, zette ik de beide elektrische stalen rossen weer in ons schuurtje.

Jan Janssen

Foto's: Aron Nijs