30 november 2022

De Groene Loper door een andere lens

Architectuurfotograaf John Sondeyker groeide op in Wyck, in de buurt van de Groene Loper. In zijn kindertijd raasden daar nog de auto’s over de snelweg. “Ik ging naar de kleuterschool onderin de Oranjeflat. Daar is misschien wel mijn fascinatie voor gebouwen ontstaan.”

De wereld door een lens

John was er al vroeg bij. “Ik was 10 jaar oud toen ik mijn eerste camera kreeg. Later ben ik bouwkunde gaan studeren, maar fotografie bleef een grote hobby. Tijdens mijn reizen maakte ik graag foto’s. Van gebouwen, maar ook van mensen en de natuur. Op mijn werk bij een stedenbouwkundig bureau verzorgde ik eveneens de fotografie.” John ziet de wereld door zijn lens, tot Singapore en Hongkong aan toe. 

Mensen en hun verhalen

Zo’n 25 jaar geleden maakte hij de overstap naar professionele fotografie. “Ik volgde een opleiding in Hasselt en werd fulltime fotograaf.” Sociaal-documentaire fotografie als autonoom werk sprak hem enorm aan. Het vastleggen van mensen en hun verhalen. “Ik keek als kind altijd veel documentaires. Later heb ik bijvoorbeeld vissers gefotografeerd in Afrika en Azië. Het is mooi hoe je gesprekken hebt met mensen en voor eventjes onderdeel wordt van hun leven. Dat leg ik graag vast in foto’s.”

Doorkijkjes

Ondertussen waren in ‘zijn Maastricht’ de werkzaamheden aan de Koning Willem-Alexandertunnel in volle gang en kreeg de Groene Loper langzaam vorm. “Ik vind het mooi om te zien hoe het gebied zich ontwikkelt. Vanuit historisch en stedenbouwkundig oogpunt vond ik het belangrijk om deze grote ingreep door de tijd vast te leggen. Vanaf bepaalde punten zie je bijvoorbeeld steeds verschillende doorkijkjes, een beetje zoals op oude schilderijen van Amsterdam.” Typisch voor Johns werk is de rol van horizontale en verticale lijnen. Zowel in de architectuur als de Groene Loper zelf. Dat onderscheidt hem van andere fotografen. “Dat komt door mijn stedenbouwkundige achtergrond”, lacht hij. “Ik heb oog voor detail en let altijd op de compositie van een gebouw in de omgeving.”

Foto’s kijken

Hij pakt zijn laptop erbij en laat zijn werk zien. “Dit is misschien wel een van mijn meest favoriete foto’s. Hier sta je normaal nooit: óp de rotonde.” De ster van Maastricht in de rechterhoek, de lavendel als symbool voor de Maas aan de voet van de engel, het nieuwe terras van Restobar MAMA en natuurlijk de Oranjeflat waar John vroeger naar school ging. Het lijnenspel is nooit ver weg: “De verticale lijn van de sokkel van de engel zie je terug in de flat.”

"Dit vind ik een typische sfeerfoto, haast documentaire-achtig.” John duidt op een foto van het afdak bij de Albert Heijn. “Je ziet een studente lopen, met haar koffer. Komt ze thuis? Gaat ze naar de trein? De jaren ’30 gebouwen aan de rechterkant komen nu helemaal tot hun recht. En het gouden uurtje zorgt voor dat typische licht."

“Terwijl de Groene Loper en de woningen nog in aanleg waren, was het Koningspark wat mij betreft de eerste plek waar je echt al de kwaliteit van het gebied zag. Dat gebied heb ik in het begin dus ook veelvuldig gefotografeerd. Hier zie je de grote lindebomen, de lijn van het muurtje leidt de blik van links naar het midden en de Koepelkerk.”

Composities tekenen

Eigenlijk tekent John met zijn foto’s composities van architectuur en omgeving. “Ik wil een verhaal vertellen, met lijnen en kleurgebruik van de nieuwbouw. Vroeger wilde ik architect of fotograaf worden. Het mag duidelijk zijn dat ik het laatste ben geworden, maar die stedenbouwkundige achtergrond is nooit ver weg.” Een belangrijk element aan de Groene Loper vindt John de Lourdeskerk. “Daar kun je niet aan voorbij en die past ook prachtig tussen alle nieuwbouw, mede door de keuze voor stenen en kleuren. In Le Sud staat nu veel interessants te gebeuren. Daar ben ik erg benieuwd naar.” Het ‘fotorolletje’ van John is zo te horen nog lang niet vol.