Pieter: “De eerste maanden hebben we vooral contacten gelegd, veel mensen gesproken die in het gebied werken en wonen. We hebben kennis gemaakt met mooie nieuwe initiatieven als 50|50
B-Green, Werkhuis en Caracola en met mensen die vanuit Buurtplatforms, scholen, welzijnswerk of woningcorporaties al jaren in en voor dit gebied werken. Verder moesten we natuurlijk de A2-projectorganisatie leren kennen, weten met wie we te maken krijgen als we tijdelijke initiatieven een plek willen geven. We hebben op de Dag van de Bouw en op de Manus van Alles markt met een stand gestaan en zo ook allerlei bewoners uit de buurt en stad gesproken over de kansen die er liggen.

We zijn steeds op zoek gegaan naar mensen die zelf activiteiten in het gebied willen ondernemen. Want zo ontstaat de grootste betrokkenheid, gaat het veel meer leven dan wanneer wij zelf op eigen houtje het hele gebied proberen te veranderen. Het is niet de makkelijkste en snelste weg naar zichtbare veranderingen. Als je zo’n groot leeg bouwterrein naast de snelweg ziet denk je eerder ‘hier zouden ze wat aan moeten doen’, dan ‘hier wil ík wat moois van maken’. Toch willen we vanaf het begin die actieve betrokkenheid van initiatiefnemers hebben. Juist dan gaat het gebied ook echt leven, een eigen karakter krijgen, deel van de buurt worden.

Binnen een paar maanden kregen we een beeld welke ideeën goed als eerste zouden kunnen landen in het gebied. We hebben binnen de projectorganisatie besproken wat haalbaar is en welke medewerking zij kunnen verlenen. De drempel om als een van de eerste initiatieven te starten blijkt vrij hoog. Diverse locaties bleken niet zomaar beschikbaar, of maar voor een beperkte tijd. Er is niet zomaar een grote pot geld om goede ideeën te realiseren, dat moet bij elk idee apart geregeld worden. Verschillende ideeën bleken toch niet haalbaar, andere hadden meer tijd nodig.